- Alle producten
- Sierplanten
- Bomen
- Loofbomen
- SORBUS AUCUPARIA EDULIS HOOGSTAM
- Loofbomen
Lijsterbes met grotere, eetbare vruchten
Sorbus aucuparia var. edulis onderscheidt zich van de gewone lijsterbes door zijn grotere en talrijkere vruchten. De oranjerode bessen rijpen in augustus en september, hebben een zoetzure smaak en kunnen na verhitting verwerkt worden tot onder meer gelei, compote of siroop. Ook vogels eten de vruchten graag.
De boom vormt een regelmatige, aanvankelijk smal piramidale en later meer ovale kroon. Ook de dikkere twijgen en de grotere, donkerder groene bladeren wijken af van de gewone lijsterbes. In mei verschijnen witte bloemschermen.
Groei en toepassing als hoogstam
Deze bladverliezende lijsterbes wordt uiteindelijk ongeveer 8 tot 12 meter hoog en vraagt daardoor voldoende ruimte. Als hoogstam heeft hij een kale stam van 2,20 meter, met de kroon daarboven. Deze vorm is vooral geschikt als solitaire boom in een middelgrote tot grote tuin, op een erf of in een natuurlijke beplanting.
Plant hem in de zon of halfschaduw. Een normale, goed doorlatende tuingrond volstaat. Snoei is doorgaans beperkt tot het verwijderen van dood, beschadigd of kruisend hout; sterke vormsnoei verstoort de natuurlijke kroonopbouw.
| Geschikt voor | Solitaire Boom of Plant, Hoogstam |
| Standplaats | Halfschaduw, Schaduw, Kan op droge grond, Kan tegen tijdelijke hoge waterstand |
| Eigenschap | Opvallende herfstverkleuring, Sierlijke vruchten, Verdraagt wind, Bijenplant |
| Bloeitijd | Mei |
| Bloeikleur | Wit |
| Groeisnelheid | Middelmatig |
Sorbus aucuparia var. edulis heeft een regelmatiger gevormde kroon en doorgaans dikkere twijgen dan de gewone lijsterbes. Het blad is groter en donkerder groen. Het belangrijkste verschil zit in de vruchten: die zijn talrijker, worden ongeveer 1,3 cm groot en hebben een minder wrange, zoetzure smaak. Daardoor zijn ze beter bruikbaar voor verwerking, terwijl ze ook aantrekkelijk blijven voor vogels.
Ja, de bessen zijn eetbaar en werden geselecteerd om hun mildere, zoetzure smaak. Voor menselijke consumptie worden ze bij voorkeur verhit en verwerkt tot bijvoorbeeld gelei, compote, siroop of vruchtenmoes. Rechtstreeks van de boom blijven ze vrij uitgesproken van smaak. De oranjerode vruchten rijpen doorgaans in augustus en september; tijdig oogsten is nodig omdat vogels ze eveneens graag eten.
Deze lijsterbes bereikt op volwassen leeftijd doorgaans een hoogte van ongeveer 8 tot 12 meter. De hoogstamvorm heeft een kale stam van 2,20 meter, waarna de kroon begint. De boom vraagt daardoor meer ruimte dan compacte lijsterbescultivars en is vooral geschikt voor een middelgrote tot grote tuin. Houd bij de plaatskeuze niet alleen rekening met de stam, maar ook met de kroon die zich geleidelijk breder ontwikkelt.
Nee, deze lijsterbes vormt van nature een vrij regelmatige kroon en vraagt weinig snoei. Verwijder indien nodig dood, beschadigd of kruisend hout en beperk verdere ingrepen zoveel mogelijk. Sterke of onoordeelkundige vormsnoei kan de natuurlijke kroonopbouw verstoren. Bij een jonge hoogstam is het vooral belangrijk dat de boom recht wordt aangeplant en tijdens de eerste jaren voldoende steun krijgt.
De oranjerode bessen ontwikkelen zich na de witte bloei in mei en rijpen doorgaans in augustus en september. Ze hangen in opvallende trossen en kunnen zowel voor verwerking als voor vogels interessant zijn. Wie de vruchten zelf wil gebruiken, volgt de rijping best regelmatig op. Zodra ze volledig kleuren, kunnen vogels de trossen snel leeg eten.
